kleine meisjes worden groot

Kleine baby’s worden groot

Ik schreef al eens over kleine kindjes die groot worden hier en hier. En deze week was het weer zo ver. Kleine baby wordt groot! Indigo verhuist van baby naar peutergroep.

Ik zou mezelf niet zijn als ik niet weer een zelfgemaakt cadeautje in gedachten had. Alleen was die gedachte nog niet helemaal gevormd. Ik wist dat ik een shopper wou zeefdrukken maar had nog geen flauw idee van de print. Ik kocht onlangs een grote voorraad shoppers bij La Vie Divine maar ik heb zo een vermoeden dat ik snel zal moeten bijbestellen.

Om dan ineens woensdagnamiddag te beseffen, dat donderdag al haar laatste dag ging zijn. Had ik me daar eventjes misrekend zeg!

Ik vond al snel een leuke quote maar de handen en hart wou ik er graag symbolisch inzetten, dus toch eventjes aan de slag met Kamiel.


Gezien dit onze laatste baby is en de andere kindjes ook datzelfde groepje passeerden, mocht hun naam er ook nog eens bij hé. 


Dat zeefdrukken, het blijft de max! 


Als cadeau staken we er dan ook nog eens al het babyspeelgoed in waar niet meer wordt naar omgekeken. (Al heeft ze er blijkbaar wel een hele dag mee gespeeld in de crèche 😆)


Ps: ik blijf ze toch gewoon mijn baby noemen hoor!

Pps: de kindjes hun school verhuist na de vakantie naar hun nieuwbouw. Nu heeft Flynn zijn klas ruimte om op te splitsen en gaven we, samen met 2 van zijn vriendinnetjes, alvast een afscheidscadeautje voor de andere juf…


Advertenties

De dag van de jeugdbeweging 

Onlangs ging ik naar een workshop zeefdrukken, gegeven door de immersympathieke Eef, een accomplice van mevrouw Bobbinhood.

Dat ik direct enthousiast was, was duidelijk (meer over dat allereerste projectje vind je hier binnenkort ook terug). De ideetjes begonnen al snel binnen te stromen in mijn hoofd.


En zo ontstond deze uiterst one-of-a-kind speelshort voor onder de Chiro rok! Sinds dit jaar hebben we een Chiro-kind in huis. En dat ze het geweldig leuk vindt!

Voor het patroon tekende ik gewoon een legging over en maakte deze kort genoeg om als short te kunnen dienen. Helaas spant hij iets te hard aan de beentjes dus daar ga ik de zoom moeten losmaken vrees ik…


Nu nog wat zwarte stof kopen en ik kan een heuse voorraad maken voor years to come 😉

Een mijlpaal en heel wat juffencadeaus

Het einde van het schooljaar levert altijd weer een stevige denkoefening op. Waar gaan we de juffen (en in ons geval ook 1 meester) een plezier mee doen. Je wilt graag iets leuks geven, waar ze iets aan hebben en dan liefst nog ietswat origineel ook. Ik kan me inbeelden dat ze een heuse tea-room van ‘jatten’ en chocolade kunnen voorzien. Graag iets anders dus. Gelukkig levert internet en vooral pinterest leuke ideetjes op!

Mijn kindjes hadden dit jaar pareltjes van juffen (en meester!). Het eerste jaar met 2 kindjes op school, dat staat quasi gelijk aan bijna het dubbele van vorig jaar.

Maar ze zijn allemaal met heel veel liefde en plezier gemaakt. En gelukkig koos ik dingen die ik (nog steeds voor de gezondheid) vanop mijn luie stoel kon maken…


Lenora haar klasjuf bracht haar heel wat leerSTOF bij dit jaar.

Flynn zijn klasjuf zorgde er voor dat hij nog wat verder kon groeien

De zorg -en hulpjuffen van Flynn EN Lenora waren uiterst uitMUNTend

En ook hun turnmeester zorgde ervoor dat ze heel wat meer in hun MARS hebben.

Ik zag in alle geval alleen maar blije en dankbare gezichten! *trots*

En dan die mijlpaal. Mijn kleine grote meid. Een jaar waarin ze weer enorm gegroeid is, veel heeft bijgeleerd en helemaal klaar is voor het eerste leerjaar. Glunderen van trots, 4 dagen na de proclamatie lopen we hier nog altijd te blinken. Onze eerste kleuter die geen kleuter meer is! 

Oh er is er eentje jarig!

Exact 3 jaar geleden stond ik gezellig te verhuizen. Ons nieuwe huisje vullen, ramen lappen, keuken vullen, alles afwassen… Al een hele dag met harde buiken. 12/12/11 was ik uitgerekend. Die harde buiken leken me gewoon een goeie oefening, niks bijzonders, niks alarmerend.

Maar dan toch, om 22u ’s avonds naar het ziekenhuis vertrokken en dan… op 11/12/11 om 4u04 was ze daar, ons allereerste wondertje: Lenora

Ondertussen 3 jaar later wordt mijn kleine meid al 3 jaar! En dat vieren we, zoals elk jaar, met een zelfgemaakt kleedje en bijpassende kroon.

Dit héérlijke stofje lag al enkele maanden te blinken in mijn stoffenvoorraad, te wachten op de perfecte bestemming.

border-fabric-Summer-Night-Lights-Twilight-Michael-Miller-184774-4 (1)

Michael Miller’s Summer Night Lights… OH zo mooi! Dit moest gewoon een verjaardagskleedje worden!

Niet zo lang geleden kochten we een naaiboek, weeral. Het laatste exemplaar van Stof voor Durf het zelvers 2 in de Standaard Boekhandel, lag die dag zo hard naar mij te staren dat ik het wel MOEST meenemen!

Het zalige aan het boek is dat je verschillende bovenstukken met verschillende onderstukken kan combineren. Eindeloos veel mogelijkheden dus… En ze hebben allemaal hun eigen naam. Hier maakte ik de ‘Jamie Lee’. Na wat gepuzzel en online hulp van heerlijke naaivriendinnetjes, was het plots zo klaar als een klontje en vloog ik er in.

En wat straalde ze… De pettiskirt kwam er achteraf pas bij, en naderhand gezien had het dus een andere vorm rokje moeten zijn. Maar zij vond het zo schoon dat dat allemaal niet uitmaakte!

lenora3j lenora3j2 lenora3J3  lenora3j5 lenora3j4

Kleine meisjes worden groot

Het is bijna zo ver! Mijn kleine lieve meid gaat in September naar school… Waar is de tijd… Een hoofdstuk in de crèche wordt afgesloten, Lenora verlaat de crèche en Flynn zal haar plekje innemen.

Ik kan niet genoeg zeggen hoe geweldig de crèche is, ze is er gelukkig, ze gaat graag, ze heeft er massaal veel geleerd. Daar hoort een cadeauke bij natuurlijk!

Voor haar groepje zelf, voor hopelijk nog lang kleurplezier, maakte ik een 12-tal placemats met deze geweldige IKEA tidny stof

creche3

 

creche2

 

Vooral haar fantastische verzorgsters verdienen ook iets natuurlijk. Voor hen deze gezellige tassen. Ik moet stiekem wel toegeven dat ik er veel plezier aan beleefde om ze in te kleuren. Oops!

creche4

 

creche

 

De stiften zouden SUPERuitwasbaar zijn. Eerst zien en dan geloven. Maar aan hen de eer om dit te testen, ik hoor het binnen een paar maanden wel 😉