Indigo

Mijn allereerste blogtour Let’s Sti(c)k together: thrinning is the new (t)winning!

Een maand geleden voegde ik me toe aan de groep Let’s Sti(c)k Together. Je kan dan telkens zelf kiezen of je aan de blogtour meedoet met een opgelegd thema. Ik hou wel van een uitdaging en doordat er een deadline opstaat, moet ik me er dan ook effectief aanzetten en het niet op mijn eindeloze to-do-lijstje schuiven.

Deze maand oktober is helemaal speciaal. Vriendin Marjolein van Flaflinko viert haar 5-jarig naai-bestaan en heeft een fantastische maand georganiseerd met heel wat give-aways. Zo kan je nu weer prijzen winnen: het boek 200 rokken en broeken van Evelien, het boek Stof-voor-durf-het-zelvers 3 cadeautje van Marjolein zelf (deze staat ook hoog op mijn verlanglijst!) en Mon Depot geeft ook een waardebon twv 30€. Ga straks maar eens kijken hoe je kan winnen! 

Het thema van haar maand is ook helemaal mijn ding: Stik Belgique. Belgische stoffen, Belgische patronen, … ons eigen land aan de top! Wij Belgen zijn altijd zo bescheiden op alle vlakken en braaf, maar dat hoeft helemaal niet, ons land zit namelijk vol toppertjes. Ook op vlak van stoffen, shops en patronen is dat niet anders! Steun lokaal en koop Belgisch!!!


Deze blogtour draait dan ook helemaal rond België. Je kiest een Belgische patroon dat je nog nooit gebruikte of je hackt je lievelingspatroon. Een Belgische hack deed ik deze maand al en dat resultaat kon je hier al zien.

Deze keer ging ik voor een patroon dat ik nog nooit eerder maakte. Cobalt van Blou. Toen ik er de eerste foto’s van zag verschijnen, wist ik direct dat het wel iets voor mij was.

Qua stof had ik niet direct een ingeving. Maar die kwam er al snel toen ik voor Lenora een Ole maakte uit sweaterstof die ik vorig jaar voor mezelf bestelde bij Les Lisettes (ik weet eerlijk gezegd niet of deze stof Belgisch is). Ik kocht toen namelijk zoveel dat ik ineens een sweater voor mezelf EN Indigo zag.

De Cobalt was een heerlijke om te maken. Duidelijke omschrijving, in elkaar zetten ging heel vlot en ik ben best wel tevreden over het resultaat. Daar heb je weer die Belgische bescheidenheid hé. Het patroon heeft ook nog heel wat verschillende opties dus er gaan er sowieso nog volgen. (En niet zo stiekem popel ik al om hun volgende patroon te zien verschijnen!)

Voor de jongste spruit maakte ik dan ook nog een sweater, ook dat patroon is eentje die ik nog nooit maakte. Maar de Issie top van Sewpony is Australisch, dus dat telt niet 😜 Ik neig altijd bij mijn kindjes om een maatje groter te maken zodat ze enerzijds lang geniet van kunnen hebben en anderzijds het niet al te klein is voor ze het überhaupt hebben aangehad. Omdat Indigo zo een fijne poppemie is, deed ik dat voor 1 keer niet, en ging ik gewoon voor de 18 maand (wat ze binnen 2 weken is 😱), maar aan het hoofd is dit toch eerder krap en liet ik de halsboord achterwege en zoomde gewoon om.


Wij genoten alvast van een fotomoment in onze kersvers aangelegde tuin, maar alles onthullen we nog niet 😉 (ze zijn nog bezig!)

Ga zeker ook eens kijken bij de andere deelnemers van de blogtour, je zal weer pareltjes zien verschijnen!

FlaflinkoJust DelphineNathalie’s NaaiselsLarthTwo OwlettesNaaiz10e Sewing projectsStokstaartje doet het zoSewing à la carteMiss PixieGirls in UniformBlogliesjeYjonisBlogrevolutionViTessSewBelJust Just10196Woohoo by DavinaWollebolMaankindjesKreatrienWilwarin CoutureKatrienetteMa’am MusketierThe Needle of ChoiceFrullemieke Vlijtig Liesje KnutseltSpoetnikselsMolemiekeSewbidooDraadjesAdivastyleMade for InkaCrealiefjesStoffenspulletjesHutseprutsMarieke FalderiekeLunatiekKhadetjesLilliepawillie Naaisgerief

 

Advertenties

Kleine baby’s worden groot

Ik schreef al eens over kleine kindjes die groot worden hier en hier. En deze week was het weer zo ver. Kleine baby wordt groot! Indigo verhuist van baby naar peutergroep.

Ik zou mezelf niet zijn als ik niet weer een zelfgemaakt cadeautje in gedachten had. Alleen was die gedachte nog niet helemaal gevormd. Ik wist dat ik een shopper wou zeefdrukken maar had nog geen flauw idee van de print. Ik kocht onlangs een grote voorraad shoppers bij La Vie Divine maar ik heb zo een vermoeden dat ik snel zal moeten bijbestellen.

Om dan ineens woensdagnamiddag te beseffen, dat donderdag al haar laatste dag ging zijn. Had ik me daar eventjes misrekend zeg!

Ik vond al snel een leuke quote maar de handen en hart wou ik er graag symbolisch inzetten, dus toch eventjes aan de slag met Kamiel.


Gezien dit onze laatste baby is en de andere kindjes ook datzelfde groepje passeerden, mocht hun naam er ook nog eens bij hé. 


Dat zeefdrukken, het blijft de max! 


Als cadeau staken we er dan ook nog eens al het babyspeelgoed in waar niet meer wordt naar omgekeken. (Al heeft ze er blijkbaar wel een hele dag mee gespeeld in de crèche 😆)


Ps: ik blijf ze toch gewoon mijn baby noemen hoor!

Pps: de kindjes hun school verhuist na de vakantie naar hun nieuwbouw. Nu heeft Flynn zijn klas ruimte om op te splitsen en gaven we, samen met 2 van zijn vriendinnetjes, alvast een afscheidscadeautje voor de andere juf…


Indian summertime!

Ik heb al een heuse voorraad Sofilantjes patronen. Maar eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik er nog nooit eentje van maakte. Die dat ik vorig jaar, hoogzwanger, voor Lenora knipte maar nooit in elkaar stak niet meegerekend.

Met de patronen die nu zo netjes geordend zijn, komen de ideeën eens zo vlot. Een kleedje voor beide meisjes, met lekker veel zwier, luchtig voor de zomer (al moeten we precies nog op de echte zomer wachten). De Litore leek me een duidelijke keuze. 

Een hele leukerd om in elkaar te steken. Alleen de afwerking was een moeilijke voor mij, ik kan namelijk niet rolzomen. Nog nooit gedaan! Dus bleven de onafgewerkte kleedjes liggen, een hele maand lang. Gisterenavond was ik het dan toch beu genoeg om ze gewoon om te zomen. Een beetje riskant aangezien ik bij Lenora een maat te klein koos, maar het valt al bij al nog mee.


Zwier zwier zwaai zwaai

Lenora draagt een 110 maar kan dus eerder een 116 gebruiken en Indigo is prima met maat 80, de kleinste maat beschikbaar.

Detailfoto’s zijn nog niet aan de orde met zo een mini 

Ik ben alvast fan! Ondertussen ligt er ook, ergens, een mantica geknipt, klaar om ‘eens’ in elkaar te steken…
Zo, wie leert me rolzomen? 😆

 

Indigo.

Het lijkt er tegenwoordig naar dat ik elke blogpost begin met ‘wat is het hier weer stil geweest’… Schandalig eigenlijk!

What can I say. 3 kindjes in huis is natuurlijk nog net iets drukker als toen het er 2 waren hé.

Maar dus, hier is ze dan, geboren op 9 mei! Een pracht van een meid, die ondertussen bijna al 6 maand is! Wauw, als ik het zo uittyp, dan schaam ik me nog harder!

img_1238 img_0589

In de weken voor de bevalling heb ik me natuurlijk geamuseerd met de ‘geboortesuikerkes’ zelf te maken, het is te zeggen:

-geweldige IKEA kaarsen voorzien van een zelfgemaakte sticker

-Sanseveria’s voorzien van een zelfgemaakte sticker

-oorbelletjes zelf gemaakt (met haar kolibri logo), voorzien van een zelfgemaakt zakje

-Indi tonic flesjes

Rond 38 weken kreeg ik dan ook nog eens het lumineuze idee om die oerlelijke maxi cosi van een andere cover te voorzien. Zo gezegd zo gedaan, maar simpel was het niet. Het was een Römer model waar geen enkel overtrek voor te vinden is. Dus had ik er niet beter op gevonden om de originele volledig te ontmantelen, over te tekenen en dan de nieuwe in elkaar te steken… Niet zonder risico, maar hey, in het slechtste geval moesten we gewoon een nieuwe maxi cosi kopen :p En we maakten gelijk ook een assorti dekentje!

Een aantal geboortepakjes konden ook niet ontbreken natuurlijk!

pakjes

De afgelopen maanden zijn best wel gezellig druk geweest, nog een paar spulletjes gemaakt, maar niet bijzonder veel. Hopelijk binnenkort terug wat meer!